ഒരേ കളിത്തൊട്ടില്, ഒരേ വികാരം
ഒരാള്ക്ക് മറ്റാള് തണല്
ഈ നിലക്കായിരുന്നു
ഹാ! കൊച്ചു കിടാങ്ങള് ഞങ്ങള്"
കൃഷ്ണന്റെയും കുചേലന്റെയും സതീര്ത്ഥ കഥകള് കേട്ടാണ് നമ്മുടെ ബാല്യം കഴിഞ്ഞത്. ഏഴു രണ്ടുലക് വാഴിയാം ഭഗവാന് താഴെ തന്റെ പ്രിയ കൂട്ടുകാരനെ കണ്ടതും ദേവിയുടെ പള്ളിപ്പാണികള് കൊണ്ട് പാദം കഴുകിച്ചു വരവേറ്റതും രാമപുരത്ത് വാര്യര് വരച്ചു കാട്ടിയത് പഠിച്ചത് ഓര്മ്മയില് തങ്ങി നില്ക്കുന്നു. സ്നേഹം കൊണ്ട് വാവരെ കീഴടക്കി ആത്മ സുഹൃത്തായി മാറ്റിയ അയ്യപ്പനും നമ്മുടെ ബാല്യ വിശേഷങ്ങളില് ഒപ്പമുണ്ട്. അബൂബക്കരിനെയും ഉമറിനെയും ഉറ്റ തോഴരാക്കിയ പ്രവാചക ചരിത്രവും നാം പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒപ്പം, ശിഷ്യരുടെ വലിയ സദസ്സില് നിന്നും കര്ത്താവിനെ ഒറ്റു കൊടുത്ത യൂദാസും ചരിത്രത്തില് സ്ഥാനം പിടിക്കുന്നു. ചതിയന് ചന്ദുവും പിഴച്ച സൌഹൃദത്തിന്റെ ചരിത്രമോതുന്നു. ചുരുക്കത്തില്, സൂക്ഷ്മതയോടെ തെരഞ്ഞെടുക്കേണ്ട ഒന്നാണ് സൌഹൃദങ്ങള് എന്നാണ് നമുക്ക് നല്കപ്പെടുന്ന പാഠം
സുഹൃത്ത് ബന്ധങ്ങള് രക്ത ബന്ധങ്ങളെ പോലെ നമ്മെ എല്പ്പിക്കപ്പെടുന്നതല്ല; നാം തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതാണ്. ദാമ്പത്യ ബന്ധങ്ങളെ പോലെ, അവ ബാധ്യത ആകുന്നുമില്ല. ഇതിന്റെ വളര്ച്ചയും തളര്ച്ചയും അനുഭവക്കാത്തവരില്ല . ഒരുവനെ പറ്റി അറിയാന് അവന്റെ കൂട്ടുകാരെ നോക്കിയാല് മതി എന്ന വചനം പ്രശസ്തമാണ്. സ്വാര്ത്ഥതയുടെ ആസുര കാലത്ത് നിഷ്കളങ്ക സൌഹൃദത്തെ പറ്റി ഒന്ന് വിലയിരുതെണ്ടതല്ലേ?
എന്താണ് സൗഹൃദം
സു - ഹൃത് എന്ന പദം നല്ല ഹൃദയം ഉള്ള ആള് എന്ന
അര്ത്ഥത്തില് വിവക്ഷിക്കാം. ഹൃദയം രക്തം പമ്പ് ചെയ്യുന്ന അവയവം
ആണെങ്കിലും അതിനെ മനസ്സിന്റെ ഇരിപ്പിടമായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു. ഹൃദയ
പക്ഷം, ഹൃദ്യം എന്നൊക്കെയുള്ള പ്രയോഗങ്ങള് ധാരാളം. ഹൃദയ സരസ്സിലാണ് പ്രണയ
പുഷ്പം വിരിയുന്നത്. ഹൃദയങ്ങള് ഇണക്കപ്പെട്ടവര് നല്ല സുഹൃത്തുക്കള്.
അവരുടെ മനസ്സുകളെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന എന്തോ ഒന്ന് അവര്ക്കിടയില് ഉണ്ടാകണം.
വ്യത്യസ്ത ജീവിത വീക്ഷണം, ചിന്ത സരണി ഇവയുള്ളവരും നല്ല സൗഹൃദം കാത്തു
സൂക്ഷിക്കാറുണ്ട്. ഒരുവന്റെ ഭാരം ഇറക്കി വക്കാന്, അവനെ ഇപ്പോഴും
കേള്ക്കാന്, സഹിക്കാന് തയ്യാരുള്ളവന് തന്നെ അവന്റെ സുഹൃത്ത്.
തിരക്കിന്റെ ഈ കാലത്ത്, അതല്പം പ്രയാസം തന്നെ.
ആരാണ് സുഹൃത്ത്
മല്ലന്റെയും മാതേവന്റെയും കഥയില് ആപത്തില്
സഹായിക്കാത്ത സുഹൃത്ത് സുഹൃതല്ലെന്നു നാം കാണുന്നു. "A friend of all is
not a friend at all" എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഒരേ സമയം കൃഷ്ണന്റെയും
കംസന്റെയും കൂട്ടുകാരനാവുക ദുഷ്കരമാണ്. എന്നാല് താത്കാലിക കാര്യ
ലാഭത്തിനായി അത്തരക്കാര് കൂടുന്നുണ്ട്. പലതും സൗഹൃദം അല്ലെന്നു
നാം തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. മദ്യ ത്തി നും മദിരാക്ഷി ക്കും വേണ്ടി
താത്കാലിക സൌഹൃദ നിര കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നവര് കൂട്ടുകാരന്റെ ചിത
എറിയുമ്പോള് അടുത്ത ലാവണം തേടി പായുന്നത് കാണാന് കഴിയും.
മിന്നുന്നതിനിടയില് പൊന്നിനെ കണ്ടെത്തുക പ്രയാസം തന്നെ!
എങ്ങനെ നില നിര്ത്താം
സമയവും പണവും മനസ്സും നല്കാതെ ഒന്നും കഴിയില്ല.
ഇന്ന് സൌഹൃദങ്ങള് നിലനിര്ത്താന് സമയ കുറവാണു പ്രധാന കാരണം. എല്ലാ ആധുനിക
വിനിമയ വിദ്യക്കും നടുവില് ഇതിനു കഴിയുന്നില്ല എന്ന് മനുഷ്യന്
പരാതിപ്പെടുന്നു. ഒരു ഫോണ് വിളിക്ക് വളരെ തുച്ചമായ പണം മുടക്കി സൗഹൃദം നില
നിര്ത്താന് നാം തയ്യാറല്ല. അതെ സമയം മൊബൈലും ചാറ്റിലും 'friend' നെ തേടി
പായുകയും ചെയ്യുന്നു; നമ്മുടെ താത്കാലിക വികാര ശമനത്തിനായി. അങ്ങനെ
ഉപയോഗിച്ചുപയോഗിച്ച് friend എന്ന മനോഹര ആംഗല പദം പോലും വികലമായി. സ്നേഹവും
വിദ്യയും പങ്കു വച്ചാല് പണം പോലെ കുറയില്ല എന്ന ആപ്ത വാക്യം നാം
മറക്കുന്നു. ഒന്ന് വിളിച്ചാല് ഫോണ് എടുക്കാന് പോലും കഴിയാതെ, വിങ്ങുന്ന
സുഹൃത്തുക്കളാണ് അധികവും. പഠന ശേഷം ഒത്തു പഠിച്ചവര് കുറെ നാള് പരസ്പരം
അറിയുകയും, പിന്നെ അകലുകയും ചെയ്യുന്നത് സ്വാഭാവികമാക്കി നാം മറ്റികഴിഞ്ഞു.
ബിരുദമോ ബിരുദാനന്തര ബിരുദമോ വരെ പഠിച്ച ഒരാള് തനിക്കൊപ്പം പഠിച്ച എത്ര
പേരുമായി ഇന്നും ആശയ വിനിമയം നടത്തുന്നു എന്നും വിവിധ സ്ഥലങ്ങളില്
ഒരുമിച്ചു ജോലി ചെയ്തും പരസ്പരം സഹായിച്ചും കഴിഞ്ഞവര് ഇന്നും എങ്ങനെ ഇട
പഴകുന്നു എന്നും സ്വയം വിലയിരുത്താം. എല്ലാവരെയും ഒപ്പം കൂട്ടുക സാധ്യമല്ല
തന്നെ. എങ്കിലും കുറെ പേരെങ്കിലും അവരില് നമുക്കൊപ്പം വേണ്ടേ? ചിലരുടെ
ജീവിതത്തില് വന്നു ഭാവിച്ച കയ്പനുഭവങ്ങള് അവരെ മറ്റുള്ളവരില് നിന്നും
അകറ്റുന്നു എന്നതും നാം കാണണം.
എന്ത് പ്രതീക്ഷിക്കാം
പ്രതീക്ഷകള് നിരാശയിലേക്ക് നയിക്കും. എങ്കിലും
എല്ലാരും നിര്വാണം പ്രപിച്ചവരല്ലല്ലോ? പ്രതീക്ഷിക്കതിരുന്നാല് ജീവിതം
വ്യര്ത്ഥ വുമാകും. അതിനാല് ഉദാത്ത സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷയും തുടരുന്ന
നിരാശയും ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാവണം. 'പിറവി' എന്ന സിനിമയില് അനുജനെ ഇനി
പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ട എന്ന് പറയുന്ന ചേച്ചിയോട് അച്ഛന് "പിന്നെ ഞാന് എന്തിനാ
അവന്റെ അച്ഛന് ആയെ? നീ എന്തിനാ അവന്റെ ചേച്ചി ആയെ? " എന്ന ചോദ്യത്തില്
എല്ലാമുണ്ട്.
എങ്ങനെ തുടങ്ങുന്നു?
ഒപ്പം പഠിച്ചതോ ഒപ്പം ജോലി ചെയ്യുന്നതോ ഒപ്പം യാത്ര
ചെയ്യുന്നതോ ഒക്കെ സൌഹൃദത്തിന്റെ തുടക്കമാവാം. ഇതൊന്നുമല്ലാതെ
'അത്ഭുതമായി മുള പൊട്ടുന്ന' സൌഹൃദങ്ങളും ഉണ്ട്. ഒരു 'frequency match'
ഇതിലുണ്ട്. അത് എന്തെന്ന് എനിക്കിനിയും മനസ്സിലായിട്ടില്ല. സാക്ഷാല് ഒടയ
തമ്പുരാന് മാത്രം അറിയാവുന്ന എന്തോ ഒന്ന് ! (യുക്തി വാദി സുഹൃത്തുക്കള്
ക്ഷമിക്കുക) വളരെയേറെ വ്യത്യസ്ത ജീവിത വീക്ഷണങ്ങള് ഉള്ളവര് സൌഹൃദത്തില്
കഴിയുകയും പരസ്പരം വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യുകയും സാധാരണം.
അതിര് വരമ്പുകള്?
സുഹൃത്ത് ബന്ധങ്ങള്ക്ക് അതിര് വരമ്പുകള് വേണോ?
നമ്മുടെ ഇതര ബന്ധങ്ങളെ അത് ബാധിക്കുമോ? ഇതിന്റെ ദീര്ഘമായ സാമൂഹ്യ ശാസ്ത്ര
വിശകലനം ഇവിടെ നടത്തുന്നില്ല. സുഹൃത്തുക്കളെ കുടുംബത്തോടിണക്കി നീങ്ങുക
എന്നതാണ് എന്റെ പക്ഷം. (പടന്ന ക്കാരന് വിയോജിക്കുമോ? http://wwwpadanna.blogspot.in/2012/01/blog-post_27.html ) സമയത്തെ
നന്നായി വിഭജിക്കുമ്പോള് ആര്ക്കും പരാതി ഇല്ലാതെ നീങ്ങും. പിന്നെ, അല്പം
പരാതിയും പരിഭവവും ഇല്ലേല് എന്ത് ജീവിതം..അല്ലെ?
നഷ്ടമായാല്..?
വലിയ സുഹൃത്തുക്കള് ബാധ ശത്രുക്കളായി മാറുന്നത് നാം
കണ്ടിരിക്കും. അമിത പ്രതീക്ഷകളും എന്റെ മാത്രം എന്ന വീക്ഷണവും മറ്റു
ബന്ധങ്ങളുടെ ഇടപെടലും ഒക്കെ ഇതിലേക്ക് നയിക്കാറുണ്ട്. ഇണക്കം എത്രയാണോ
അത്രമേല് പിണക്കമാണ് കണ്ടു വരിക. ഇത്തരം നഷ്ട സൌഹൃദങ്ങളെ ഉദാഹരിച്ചു
സൌഹൃദമേ വേണ്ട എന്ന് പോലും തീരുമാനിക്കുന്നവര് ഉണ്ട്. നാം
നഷ്ടപ്പെടുതുന്നതല്ലാതെ വിധി നമ്മില് നിന്നും തട്ടിയെടുക്കുന്ന
സൌഹൃദങ്ങളും നമ്മില് വിങ്ങുന്ന ഓര്മ്മകള് ആകുന്നു. ഇങ്ങനെ മനസ്സു
ഇടയ്ക്കു വിങ്ങിയില്ലേല് നാം മനുഷ്യരോ?
ഞാനല്ല അവനാണ്..?
നില നിരത്താത്ത ബന്ധങ്ങളെ പറ്റി നാം പൊതുവേ പരാതി
പറയുക ഇങ്ങനെ ആണ്. സ്വന്തം തെറ്റുകള് കാണാന് കഴിയില്ലലോ? "ഞാന് എത്ര തവണ
വിളിച്ചിട്ടും അവന് ഒരിക്കല് പോലും തിരിച്ചു വിളിച്ചില്ല.." എന്ന പരാതി
പൊതുവേ ഉണ്ട്. ചിലര് വലുതായി മാറി പോകും. ആ മാറ്റം അവര് തിരിച്ചറിയും
പോഴേക്ക് വൈകും. അവര്ക്ക് എല്ലാ സൌഹൃദങ്ങളും നഷ്ടമാകും. അവരെ വിടാനേ
കഴിയൂ. നമുക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവരെ അവരിലൊരാളായി കാണാന് നമൂക്കു
ഇഷ്ടമല്ലല്ലോ? അതിനാല് അവരെ പഴയ മട്ടക്കാന് നിരന്തര ശ്രമം വേണം.
എന്നിട്ടും കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കില് മാത്രം വിടുക.
