Tuesday, 22 November 2016

പുസ്തക പരിചയം: സന്മനസ്സുള്ളവർക്ക് സമാധാനം

                      പുസ്തകപ്പുഴുക്കളെ ആർക്കു വേണം? സക്കറിയ എഴുതിയ "സന്മനസ്സുള്ളവർക്ക് സമാധാനം'' എന്ന പുസ്ന കത്തിലെ ഒരു തലക്കെട്ടാണിത്. തന്റെ വായനാ വഴികാട്ടിയും സുഹൃത്തും ജീവിതത്തിൽ വായനയെ ഹൃദയത്തോട് ചേർത്തുവച്ച പുസ്തക പുഴു ആയിരുന്ന പ്രൊഫ കെ ജെ എബ്രഹാം എന്ന അവറാച്ചനെ അനുസ്മരിക്കുമ്പോൾ ലേഖനത്തിന് നൽകിയ തലക്കെട്ടാണിത്. ജീവിതം എന്തിനൊക്കെ വേണ്ടി പ്രയോജനപ്പെടുത്തണം എന്നതിനെപ്പറ്റി വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങൾ കണ്ടേക്കാം. വായനക്കായി സമയം കളയണോ എന്ന് ആലോചിക്കുന്നവർ ഉണ്ടാവാം. പണമുണ്ടാക്കാനായി ഒരു മാർഗമായി വായനയെ കാണുന്ന വരെ പറ്റി കുഞ്ചൻ തന്റെ 'കാലനില്ലാത്ത കാല'ത്തിൽ "വായന കൊണ്ടേ ഫലിപ്പൂ ഈ കാലമതായതിനും ചിലരുഷ്ണം പിടിക്കുന്നു '' എന്ന് നിരീക്ഷിക്കുന്നു. സക്കറിയ ആവട്ടെ, താൻ ഒരു എഴുത്തുകാരൻ ആവാൻ കാരണം വായന വായന വായന മാത്രമാണ് എന്നിതിൽ പറയുന്നു. തന്റേതിനേക്കാൾ ആഴവും പരപ്പും ഉള്ള വായനയാണ് അവറാച്ചന്റേതെന്ന് പറഞ്ഞ ശേഷം ആ വായനയിലേക്ക് താത്പര്യമുള്ളവരെ മാത്രം ക്ഷണിക്കുന്ന രീതിയാണ് അദ്ദേഹത്തിന് ഉള്ളത് എന്നെഴുതുന്നു. ഒരു സമൂഹം മുഴുവൻ വായനക്കാരായി മാറാൻ സാധ്യതയില്ല തന്നെ. വായനയെക്കുറിച്ച് ബോധ്യപ്പെട്ട ഒട്ടേറെ നിരീക്ഷണങ്ങൾ സക്കറിയ ഇവിടെ പങ്കുവയ്കുന്നു.

പുസ്തക പരിചയം: ഉടൽ ഭൗതികം

                                     മലയാള നോവൽ രചനയുടെ സാമ്പ്രദായിക രീതിയോട് കലഹിച്ച് പുതിയ പരീക്ഷണ രൂപത്തിൽ എഴുതുകയും ജീവിത വീക്ഷണം തികച്ചും വേറിട്ടതാവുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന് ഉടൽ ഭൗതികത്തിന്റെ ആമുഖം തന്നെ പറയുന്നു. ആദ്യ പരീക്ഷണം അല്ലാ ഇതെങ്കിലും അമലിന്റ കൽഹണനും വി എം ദേവദാസിന്റെ പന്നിവേട്ടയും ടി ഡി രാമകൃഷ്ണന്റെ ഫ്രാൻസിസ് ഇട്ടിക്കോരയുമൊക്കെ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട പോലെ ഉടൽ ഭൗതികവും സ്വീകരിക്കപ്പെടും. പ്രഥമ കാരൂർ പുരസ്കാരത്തിന് ഇതിനെ തെരഞ്ഞെടുത്തതെന്ത് എന്ന ഔത്സുക്യത്തോടെ വായനയിലേക്ക് കടന്ന ശേഷം കൃതിയിലൂടെ കടന്ന് പോകുമ്പോൾ തന്നെ നമുക്ക് അതിന്റെ ഉത്തരവും ലഭിക്കുന്നു. നോവൽ എന്താണ് / ആകണം എന്നതിനെ പറ്റി തന്റെ വീക്ഷണം ഷിനിലാൽ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ പറയുന്നുണ്ട്. "അജൈവ മൂലകങ്ങൾ കൂടി ചേർന്ന് ഞാൻ / നീ ജനിക്കുന്നു... എന്റെ/ നിന്റെ ഉടൽ ഒടുവിൽ വിഘടിച്ച് അജൈവ മൂലകങ്ങൾ ആയി വീണ്ടും പിരിയുന്നു. നായിൽ / നരിയിൽ പുനർജനിച്ചു. അതിനിടയിൽ ഭൂമിയിൽ ഉടൽ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്ന വിക്രിയകളാണ് ജീവിതം" ജീവിതത്തെ എത്ര കൃത്യമായി നിർവ്വചിച്ചിരിക്കുന്നു. അതു തന്നെയത്രേ ചരിത്രം / സംസ്കാരം / നോവൽ. ജീവിതം തന്നെയാണ് നോവൽ എന്നതിനാൽ നോവൽ പുരോഗമിക്കുമ്പോൾ നോവലിസ്റ്റ് തന്നെ നോവലിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുക സ്വാഭാവികം. അതാണ് ഉടൽ ഭൗതികത്തിൽ സംഭവിക്കുക.

പുസ്തക പരിചയം: മൗനത്തിന്റെ പാരമ്പര്യ വഴികൾ

                             മോഹൻലാലിന്റെ വിയറ്റ് നാം കോളനി  കണ്ടവർ ആരും റാവുത്തരെ മറക്കില്ല; മുഖത്ത് വസൂരിക്കലയുള്ള ആജാന ബാഹുവായ റാവുത്തരെ! തമിഴ്നാടിലും കേരളത്തിലെ തെക്കുകിഴക്കൻ ഭാഗങ്ങളിലും ആണ് റാവുത്തർമാർ അധിവസിക്കുന്നത്. ഇവർ വീര കേസരികൾ ആണെന്നാണ് ലഭ്യമായ ചരിത്രം. മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ ഇവരുടെ പൈതൃകം വെളിച്ചത്ത് കൊണ്ട് വരുന്ന കൃതികൾ വന്നിട്ടില്ലെന്നാണ്‌ തോന്നുന്നത്. ഗോത്ര പഴമയും സംസ്കാരവും ത്രസിപ്പിക്കുന്ന ഭാഷയിൽ എഴുതപ്പെട്ടാൽ അത് കാലാദിവർത്തി ആവുക തന്നെ ചെയ്യും. യു ഏ ഖാദറിന്റെ തൃക്കോട്ടൂർ പെരുമയും ജോണി മിറാൻഡയുടെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ഒപ്പീസും ഏറെക്കുറെ ഇത്തരത്തിൽ വിജയിച്ച കൃതികളാണ്. ഒത്തിരി വായനാതൃപ്തി നൽകിയ ഒരു കഥാസമാഹാരത്തിന്റെ വായനയെ അവതരിപ്പിക്കാനാണ് ഇത്രയും പറഞ്ഞത്. റി ജാം വൈ റാവുത്തർ എഴുതിയ ഗ്രീൻ പെപ്പർ പബ്ലിക്ക പുറത്തിറക്കിയ മൗനത്തിന്റെ പാരമ്പര്യ വഴികൾ. കഥ പറയുന്ന ശൈലി കൊണ്ടും മികവാർന്ന ഭാഷ കൊണ്ടും ഇത് വേറിട്ടു നിൽക്കുന്നു. ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെ പോകരുതേ എന്ന് നല്ല വായനക്കാരൻ കരുതിപ്പോകും.